21 Kasım 2017 Salı

ANADOLU YOLLARINDA/Ekrem SAYGI







Anadolu'm… Vatan’ım… Güzel Yurdum
Bir Elif miktarı çektim, Bismillah dedim
Gece Kitaplığıyla çıktım Ankara' nın bağrından
Dört Elif miktarı uzadıkça uzadı yollarım
Yozgat’ın dar sokalarında dolaştım
Sahaf’ ına uğradım Hüseyin Hüroğlu' nun
Kabulüm oldu bir fincan çay ve yollara düştüm
Sorgundan geçerken, sordum Sivas’ ın yolunu
Kebap’ ını taddım, şurubunu içtim Afan öğretmenin; Sivas’ın bedesteninde
Sonra yine yollar, yine yollar
Ne yaşamlar gördüm ben, bu hayata düştüm düşeli
İyi, kötü, güzel insanlar gördüm
Ve yolcular gördüm, giden, gelen
Yolcular gördüm, uzak, yakın, üzgün, kahırlı, neşeli
Ve yolcular gördüm, hayata  küsen…

Anadolu'm… Vatanım… Güzel Yurdum
Dolaşırken seni Gece Kitaplığıyla
Selamlar saldım uzaklara
Selamlar saldım seni saran sıcak yüreklere
Nakış, nakış yüreğime işledim tozlu yollarını, dağlarını, ovalarını
Vadilerinden geçtim, soğuk pınarlarından içtim yudum, yudum
Anadolu'm güzel Yurdum
İzlerimi bıraktım, köşe bucak izbelerinde
Bir bardak çay, bir fincan kahve ile
Yüreklere dökülen sıcaklığı duydum
Neşeli gözler gördüm, sıcak yürekler gördüm, mahzun bakışlar gördüm
Hani söyler ya Cemal Sürayya “Her yüz bir memlekettir”
Ben kavrulmuş yüzler ve candan bakan gözler gördüm

Anadolu'm… Vatanım… Güzel Yurdum
Güneş yükselirken sende, gökyüzü bana güler
Ben solarken toprağında, ömrüm tükenirken, gün, gün
Ve ben yolalıp giderken, tozlu yollarında, solan çiçeklerin canlanır
Reveransını gösterir bana ağaçların
Anadolu'm… Güzel Yurdum nasıl anlatayım ki ben seni
Öyle basit ki cümlelerim
Kelimelerim asılı durur karşımda, dile getiremem, yazamam, çizemem seni
Parmaklarımın tuttuğu kalemim utanır benden
Öyle bir hal ki; anlatamam ne seni, ne de kendimi
Öyle bir hal ki; anlatamam
Aklım duygularıma tutuklu, esir
Ruhum özgürlüğünü ister, bedenime küskün
Ve ruhum bedenimde hapis…

Anadolu'm…Vatanım…Güzel Yurdum
Nasıl bir betimlemedir ki bu, kelimelerim karmakarışık
Fakat sen… ayan beyan, ana sütü gibi temiz, ana sütüt gibi berrak
Ben giderim dağbaşlarım duman, ben giderim yollar gider, ben giderim yollar gider
Tevekkül benden, Takdir Allahtan
Bir Elif miktarı çekerim, Bismillah derim, dört Elif miktarı giderim
Bazen bir türkü tutar dilim
“Seyreyle güzel, kudretli Mevlam gör neler eyler”
Çile çekerim, sabır çekerim  kısa bir ömür uzunluğunda
Şükrümü iletirim Mevlaya, sağlık, sıhhat, afiyet ve bize sunduğu bu yaşamda

Anadolu'm … Vatanım… Güzel Yurdum
Ben giderken Gece Kitaplığıyla bozkırlarında
Hüznün ritmi tutar yüreğimde, boğazım düğümlenir yutkunamam ki seni
Dudağım kurur, ıslanmaz kelimeler, dolar taşar yüreğime ve hep içime, içime
“Sabahın seherinde öterken kuşlar” ve ben ayrılırken bir şehrinden
Senin her harfine güneşin sıcaklığı düşer
Her harfine güneşin sıcaklığı düşer, senin için söylenen türkülerin
Benimse yüreğime düşer
İzahını yapamaz kalemim, sana olan duygularımın
Sessizliği, sabrı, şükürü, Tevekkül’ü, Takdir’i  bir hal eylerim

Anadolu'm, Güzel Yurdum; Ben büyüdüm artık öyle mi?
Biz büyüdük, adam olduk güya
Alıp götürdüler benden ve yüreğimi söktüler yerinden
Lakin özlemini duyarım hala çocukluğumun
Çocuksu duygularla, masumca serdiğim
Şimdi katlayıp rafa kaldırdığım
Kıyama durduğum ve secdesine eğildiğim
Özlemini duyarım seccademin

Anadolu'm… Vatanım… Güzel Yurdum
Dolaşırken adım adım yollarında, uzak kelimesi uzaktır benden
Uzak aklıyla sevenler içindir
Gönlüme düştün sen benim ve ben ise yollara düştüm
Hep en yakınımda ve hep yüreğimdesin
Ve sevgi sökülüp giderse yüreğimden, bir haller olur bana ve eksik kalır bir yanım.

Anadolu'm, Güzel Yurdum…
Adı nasıl söylenirse sevmenin ve sevgi nasıl titrerse yürekte
İşte ben seni öyle severim
Şimdi yolcuyum ben
Bir umut, nasip kısmet diyerek çıktım yollara
Edirne’den, Van’a kadar sen benimsin, Bende senin
Şimdilik yolcuyum ben bir Elif mitarı, bir ömür
Yolcuyum ben yolda koma beni
Sadece nasip olanı arar, arar üzerinde ellerim…
Ekrem SAYGI
22.11.2017












Share:

5 Kasım 2017 Pazar

YENİ OLAN HİÇ BİR ŞEY YOKTUR, HER ŞEYİ MİRAS OLARAK ALDIK VE YAPTIĞIMIZ NE İSE MİRAS OLARAK BIRAKACAĞIZ/Ekrem SAYGI

Gorki, Dotoyevski, Kafka, Oscar Vilde, Chov, Goncerov, Dinçkens, Tolstoy, Gogol, Oblomov, Carlos Fuantes, Robetrt Coover, Milan Kundera ve daha bir çok dünya yazınının büyük ustaları neden yaşamın gerçeklerine dokunarak yaşadılar ki…? Neden ayak uyduramadılar ki akıp giden zamana…

Mesela Donkişot gerçekten delimiydi ki, yoksa yaşadığı toplumun ahlaksızlığı ve pisliği mi itmişti onu yeldeğirmenleriyle savaşmaya… Bakın ne söylemiş Donkişot kendisinden dinleyelim…

“Şövalyeler, asilzadeler, cömert soylular bana sersem gözüyle baksalar bunu dayanılmaz bir hakaret sayardım; ama şoğalyeliğin sarp yollarına hiç girmemiş, ayak basmamış kalem erbabının bana ahmak gözüyle bakması hiç mi hiç umrumda değil; ben Tanrı’nın izniyle şövalyeyim, şövaly olarak da öleceğim. Bazıları kibirli hırsın, kimileri kölece aşağılık dalkavukluğun, kimileri aldatıcı riyakarlığın, bazıları da gerçek dinin geniş çayırlarında yol alırlar; fakat ben yıldızımın gösterdiği yolda, gezgin şövalyenin daracık patikasında ilerlemekteyim; meslegimi icra etmek uğruna mülkümü yabana atsam da şerefimi yabana atmış değilim. Ben kötülükle mücadeele ettim, haksızlıklara karşı koydum, terbiyesizlikleri cezalandırdım; devleri dize getirdim; canavarların yolunu kestim; sırf gezgin şövalyelerin aşık olması zorunlu olduğu için aşığım; aşıksam ahlaksız aşıklardan değil, nefsine aşık platonik aşıklardanım. Amaçlarımı daima faziletli hedeflere yöneltirim; ki bu da, herkese iyilik etmek, kimseye kötülük etmemektir. Böyle düşünen, böyle hareket eden, böyle konuşan kişiye aptal denip denemeyeceğine sizler karar veriniz…”

Büyük şair Nazım Hikmet bakın nasıl şiieleştirmiş Donkişot’u

Ölümsüz gençliğin şovalyesi
Ellisinde uydu yüreğinde çarpan aklına
Bir temmuz sabahı fethine çıktı
Güzelin, doğrunun ve haklının
Önünde mağrur, aptal devleriyle dünya
Altında mahzun, fakat kahraman Rosinantı
Bilirim hele bir düşmeye gör hasretin halisina
Hele bir de tam okka dört yüz dirhemse yürek
Yolu yok Don Kişot’um benim, yolu yok
Yel değirmenleriyle dövüşülecek…

Şekspir için neler demeli bilmem… Belki de insanın her türlü ruh halini söze dökebildiği için 450 yıldan beri büyüsünü kaybetmiyor. Bu yüzden zamanın kralları, abartılı aşkları ya da soylularla ilgili oyunlar yazmış gibi görünse de sahne aynı sahne! Orta çağın soyluları, kralları, tefecileri bugünün burjuvazisi, bankaları ve hükümetleri…

Kan bağı oluşturabileceğiniz dizelerine bir göz atalım.
Bıktım artık dünyadan, bari ölüp kurtulsam
Bakın, gönlü ganiler sokakta dileniyor
İşte kırtıpillerde bir süs,bir giyim kuşam
İşte en temiz inanç, kalleşçe çiğneniyor
İşte utanmazlıkla post kapmış yıldızlı şan
İşte zorla satmışlar kız oğlan kız namusu
İşte gadre uğradı dörtbaşı mamur olan
İşte kuvvet kör topal, devrilmiş boyu posu
İşte zorba, sanatın ağzına tıkaç tıkmış
İşte hüküm sürüyor çılgınlık bilgiçlikle
İşte en saf gerçeğin adı saflığa çıkmış
İşte kötü bey olmuş, iyi kötüye köle
Bıktım artık dünyadan ben kalıcı değilim
Gel gör ki ölüp gitsem yalnız kalır sevgilim.

Bütün bu dizeler zamanın akışı içersinde değişime uğremiş gibi gözükse de, varlığımızın ayrılmaz parçası değilmidir bu söylemler. Mesela belki de hepimizin okuduğu “Bin bir Gece Masalları” nı düşünün, günümüzde varlığını hala sürdürmüyor mu? Bütün bu söylemler, düşler, özlemler, tutkular bize, bizden öncekilerden miras değilmidir…?
Erasmus’ un “Deliliğe övgü’sünde “Nesnelerin gerçekliği yalnız ve yalnız görüşe, bakışa bağlıdır. Yaşamdaki her şey öylesine çeşitli, öylesine karışıt, öylesine belirsizdir ki, her hangi bir hakikatın varlığından emin olmamız imkansızdır.”

Burada “Hakikat” kelimesinden yola çıkarak şöyle diyebiliriz. Bir mantık terimi olarak hakikat, düşüncenin dış dünyadaki nesnelere uygunluğunu ifade eder. Tasavvufta ise zâhirin ardındaki örtülü ve gizli mâna, dinî hayatın en yüksek seviyede yaşanarak ilâhî sırlara âşina olunması gibi anlamlarda kullanılmaktadır. Böylece dini, sadece şekil ve merasimden ve görsellerden ibaret görmeyip, bunların yanı sıra ondan daha önemli olan anlam ve özüne değer vermek gerekir. Aklıma gelmişken söyleyeyim, Bir zamanlar, Harun Yahya(Adnan Oktar) nın kuşe kağıtlara basılmış renkli baskıların içersinde ve Fetullahçıların, yine kuşe kağıtlara basılı ağaç dallarının ve yapraklarının ve kuşların kanatlarında Allahı aramak değildir hakikat, hakikat’ ın altında gizli ve örtülü bir mana vardır. Görsel olarak baktığınızda sonuca ulaşmanız mümkün değildir. Bu insanın düşsel ve iç dünyasıyla alakalıdır. Somut olanlar zaten ortadadır, soyut kavramlar ise insanın iç dünyası ile ilgilidir. Bu da insanın yüreğinde ve de vicdanında gizlidir. Onu dışarıya çıkarıp, çıkarmamak kişilerin elindedir.

Televizyonunuzn düğmesine bastığınız anda, bütün görseller ortaya çıkar, siz herşeyi aynı anda oluyormuş gibi düşünebilirsiniz. Lakin karşınızda duran televizyon çok uzaklardan kumanda edilerek size sunulur. İşte bütün bu soyut ve somut kavramları kumanda eden bir güç vardır doğamızda, biz bu gücün adına Allah diyoruz, siz ne derseniz deyin.

Bu yazının sonu gelmeyeceğe benziyor. Bende Donkişot gibi yel değirmenleriyle değil, kendimle savaşarak yaşam yolculuğuma devam ediyorum. Dünya değil, içinde yaşayanlar bozuyor beni ve inşa Allah bu savaşın galibi olurum…

Ekrem SAYGI
05.11.2017
Share:

18 Ekim 2017 Çarşamba

“YAZILMIŞ OLANLARIN İÇİNDE YAŞAMAK, YAZMAK KADAR ÖNEMLİDİR” düşüncesiyle yazıyorum…/Ekrem SAYGI


Her bir insan gibi ben de bir bireyim ve bu zaman diliminde her bir insan gibi yaşamak ve günlük ihtiyaçlarımı ve nafakamı kazanmak için mücadele veriyorum. Alt veya üst tabaka diye nitelendirilen bütün insanların içersindeyim ve bu insanları kendimce gözlemlemeye çalışırken aralarında hiç bir farkın olmadığı ortaya çıkıyor. Alt katta oturanlar üs kattakilere, kendilerini satılığa çıkartırken, üst kattakilerde daha üst kattakiler adına kendilerini satılığa çıkartıyorlar.
Ön belleklerimize yerleştirdiğimiz bu dünyayı; düşünsel olarak değilde, görsel olarak algıladığımız için bir daire içersinde ve bu döngüsel hayatın içersinde yaşamlarımızın sonuna kadar devinip duruyoruz. İnsanın en büyük yaratıcısı kendisidir ve buna bağlı olarak, kişiliğidir düşüncesiyle, yaşam boyu kişiliğimizi geliştirmekle aldatılıyor ve toplum olarak hiçbir gelişme kaydetmeden yaşamlarımızı  sonlandırıyoruz. Doğallık, erdem ve anlam kişisel gelişimlerin gerisinde kalıyor.
Toplumlar insanlar tarfından yazılıp kurallaştırılan ve kanunlaştırılan ideolijiler tarfından kalıba sokularak yönlendiriliyor. Aslında neyin doğru ve neyin yanlış olduğunu herkes biliyor. Lakin düşüncelerimiz metamorfizm’e ve gözlerimiz nesnelere bağlı kaldığı için, asıl görmek ve yaşamak istenilenler, asıl ve gerçek düşüncelerin gerisinde kalıyor. Düşüncelerimiz, bize ön görüleni büyük bir hazla kabullendiğinden ve öngörüleni kalıpsal olarak benimsediğinden görsel olarak bize sunulanların ve öngörülenlerin dışına çıkamıyoruz. Kendi anlamsal varoluşumuzu unutarak, kişisel gelişimlerimiz  adına maddesel görünümlerin peşinde koşuyoruz. Ayrıca kitaplıklarımız kişisel gelişim adına yazılan kitaplarla dolu. Asıl okunması gerekenler ise tozlu raflar arasında alıcılarını ve okuyucularını bekleyip duruyor.  
Artık bütün gerçekler şeffaf camların arkasından yansıyor(!)  kitapların sayfalarını bile parmak uçlarımızla dokunmatik olarak aktarıyoruz. Kitapların mikrobik kokuları(!) unutuldu ve artık şeffaf camlardan yansıyan virüslerle yaşıyoruz. Nedir bu camlardan bize yansıyanlar!!! şiddet, terör, ölüm, zulüm, arkasından eğlence ve kahkaha… Şiddet insanın zihinsel evreninde açtığı delik aracılığı ile ekranın boşluğundan yayılıyor. Medya ise her zaman terörist şiddetin ön saflarında yer almaktadır. Ekranlarda ve gazete sayfalarında aranılan ve beklenti halinde olunan hangi türden olursa olsun şiddet ve terördür. Şiddet ve terörden haz duyan bir toplum haline geldik. Batıda bir bomba patlatılıyor onlarca insan ölüyor, Doğu toplumları bundan haz duyarak daha büyük olsaydı, az olmuş düşüncesiyle sevinç gösterileri sunuyor,  Doğuda ve Orta Doğuda bombalar patlatılıyor yüzlerce insan ölüyor, Batı toplumları aynı ve iğrenç bir şekilde haz duyuyor. Bütün toplumlar karşıt oldukları toplumlar adına beyinlerinin alt köşelerinde oluşturdukları terörizm düşüncesiyle yaşıyor.
Mukadderat kazanın tersidir. Kaza sistemlerin kenarındadır. Dişliler aşınmaya başladığında sistemler ve ideolojiler aşırı derecede şişmanlamaya başladığında kazalar yakındır demektir. Bu mukadderat ve yazgı değildir. Hatta devletler birbirlerine saldıramadıkları anda, bir karşıt ve düşman oluşturma adına sistemlerini sürdürme adına terör süsü vererek kendi halklarına dahi kıyabiliyorlar.   Bin yıllar boyunca, din, ülke çıkarları ve aç gözlülükle milyonlarca insan katledilmedi mi…? Bir çok toplumlar yeryüzünden silinip gitmedi mi…? Bu ne yazgı ne de mukadderattır. Bu aç gözlülerin ve çıkarcıların işledikleri vahşet ve cinayetlerdir…?
Makinelere sanal denmesi boşuna değildir. Bunlar düşünce eyleminin sürekli ertelenmesine sebep olur. Bilgisayarları ve geniş ekran telefonları karşısında kımıldamadan duran sanal insan bu ekranlar aracılığı ile sevişir ve düşünce özürlüsü haline gelir ve böylece varlık gerçeğine makineler tarafından el konulur. Dünyayı kendi varoluş gözüyle değil de makinelerin verdiği ön görülerle görür. O artık sanal bir işlemci haline gelir. Video, televizyon, bilgisayar, cep telefonları kontak lensler ve kalp pilleri gibi bedenin genetik bir parçasıymış gibi entegre olmuş protezler gibidir. Bütün bunlar kişinin olmazsa olmazları haline gelir.     
“Gerçek; görünenin ötesinde algılanmalıdır. Somut olanı herkes görür ve gerçek anlamda görmek, doyumsanandır”
“Yazılmış olanların içinde yaşamak, yazmak kadar önemlidir”
“Eyleme geçmesini bilenler için, her sabah yeni bir başlangıçtır” /es. 19.10.2017

Share:

28 Eylül 2017 Perşembe

23 Eylül 2017 Cumartesi

İSANLAR BİRBİRLERİNİN KIYMETİNİ YAKILARINDA OLDUĞU ZAMAN ANLAYAMAZLAR/EkremSAYGI


Görüntünün olası içeriği: 5 kişi, oturan insanlar, masa ve iç mekanGörüntünün olası içeriği: 3 kişi, oturan insanlar ve masa

Önce Susurlukta bir araya geldik Mehmetle, sonra Geliboluda... aradılar buldular beni sağ olsunlar... Bir bardak çayda olsa içmeden geçmeyeceğim dedi ve dediğini yaptı. Hepsine de selamlar olsun.

Arkadaşım köylümdür. Adı; Mehmet... kendi gibi “AĞIR”dır soyadı. Aynı okulda okuduk, aynı sıralarda oturduk. Yedi yıl… tam yedi yıl. Şimdi düşünüyorumda; bu ne büyük sabır. Yağmur, kar kış yollar çamur. Ayaklar çamur, eller çamur, paçalar çamur. Delerdik alaca karanlığı ve düşerdik yollara. Kamçılardık zamanı koşar adım yürürdük. Zemberekleri sıkışırdı saatlerimizin. O, hep erken girerdi sınıfa; bense hep geç kalırdım. Çeşme başları, ayak temizliği, paça temizliği, hele de o ıspanyol paça pantolonlar yok mu tamı tamına otuz dört paça aşağısı olmaz, savrulması gerekirdi rüzgarda. Lakin savruldukça pisletirdi biri, diğerini. Az gelirdi çeşmelerin suyu bize. İşlerdi köyden getirdiğimiz çamurlar; paçalarımızı en derinliklerine. İşte bu yüzden ben hep geç kalırdım sınıfa…

Yağmur, çamur demeden tam yedi yıl direndik. Direndikçe bilendik. Seneler geçti okul bitti. O gitti, ben gittim, seksenli yıllar ver elini Datça. Baba Ahmet, oğul Mehmet ve ben ve daha niceleri inşaatlara ilendik. Yağ yeşili deniz, tuzlu mu, tuzlu, yüzme bilmediğimizden; kıyılarında yüzdük, yüzdük dilendik.

Bıkmadı Mehmet… Yılmadı, yıldırmadı... Düştü kalktı, düştü kalktı, kalktı ve yürü ya kul dedi Allah yürüdü… soyadını koydu, ağırlığını koydu zamana. Çalıştığı şirketlere inat, kendi şirketini kurdu.
Yolun açık olsun Mehmet yürü, yolun açık olsu, bahtı açık olsun… Kim tutabilir ki seni…
Bu Fotoğraftakiler: Kardeşim Abdullah; Ankara İmama Hatip Lisesi mezunu. Hem okudu hem de çalıştı onbeş yıl geçirdi Ankara da “STFA” sonra ayrıldı. Düştü beton peşine tam on yıl Bursa Beton’da, işinin peşinde, aracı altında elinde ajanda , fatura ve irsaliye peşinde… Bıkmış olacak ki, yakında emekli gün saymakta.

Adı; Nevzat, en küçüğümüz. Çok konuşmaz, lakin candandır. Candan söyler, candan konuşur. Atlardır dünyası, o da işinin peşinde. Sordum bir keresinde, kaç yıl oldu dedim “Onbeş yıl” dedi. Sordum anlar mısın atları dilinden… “İnsanların dilinden anlamam ama, bu atların hem dilinden hem de gözlerinden anlarım. Gözlerimizle konuşuruz biz. Hissederiz ve anlarız birbirimizi”

Biri daha var ki eniştemdir. Mustafa AYRI, yani kız kardeşimin kocası. Baba Mustafa derim ben ona. Baba gibidir maşallah. Kara gözlüklerini taksın yeter. Karın biraz dışarıda, göğüs içerde ve satmış dünyanın anasını gidiyor. O da Sütaşt’a, emekliliğini bekliyor.

Ben mi? Beni mi soruyorsunuz? Ben iki arada bir derdeyim… /es. 22.09.2017
Share:

SANCILI BİR GECE/Ekrem SAYGI





Tam on gün oldu ve on gece
Ve bu gece son gece...
Bir ben varım, bu gece bir de gökyüzü
Yıldızlar hepsi birden; üç boyutlu gelir
Gelir hep,üstüme, üstüme

Galiba hastayım ben, sıtma tutmuş her yanım
Harlanmış ateşe; düşmüş gibi yanarım
Kurşun gibi saplanır, yüreğime sancılar
Sol yanımdan vurur... vurur göğsüme, göğsüme
Terliyorum... ayaza çalsa da gece
Buz tutar ellerim, tuz tutar omuzlarım
Sanki denizler taşmış
Bahtsız bu başın... üstüne, üstüne
Gitti yaz... geldi güz ayları...
Kışta yakındır ey vah, ey vah
Bahara erişir mi bilmem... gülüm çiçek açar mı?
Şu yaralı gönlümün... üstüne, üstüne
Suskum... eriyik bu gece, akar, dolar içime
Taşarım... ha bire ha bire taşarım
Çiğ düşmüş... yorgun... ağırlaşmış dallarım
Kollarım sarkar... kara toprak üstüne
Aklarla, karalarla,günahlarla, sevaplarla yaşadım
Hiç birşey anlamadan ve anlaşılmadan
Atladım geçtim dünün... üstüne, üstüne
Koparır yüreğimi göğsümden... bu gece
Atan nabzımın sükutunu dinlerim...
Bir el uzanır... çeker elimi, batar dikeni
Acıtan sesler dolar... içime, içime
Biri ölür içimde düşer torağa... ve güller ekerim
Mezarının üstüne, üstüne... /es. 23.09.2017 Gelibolu
Share:

YAŞANABİLİR BİR DÜNYA İÇİN/Ekrem SAYGI




Yürüyün çocuklar!!! yürüyün..
Daha yolun başındasınız
Gözlerinizi açın ve öylece yürüyün
Gün dizin, yol sizin, yarınlar sizin
İzin vermeyiniz yok olmasına, geleceğinizin
Akbabalar bekleyecek sizi ve leş kargaları
Kuytu köşelerinde geçtiğiniz yolların
Dikkat edin, bakın, görün, sonra yürüyün
Ve yürürken; aldatmasın sizi kalabalıklar
Ağır olun, koyun ağırlığınızı
Sağlam atın adımlarınızı
Balçık olmasın bastığınız yerler
Ağırlığınıza dayansın toprak
Dayanın...
Yok etmesin sizi
Kalabalıklar arasında dolaşan akbabalar
Yürüyün çocuklar yürüyün
Ve yürürken göreceksiniz ki
Kalpsiz, ruhsuz, hissiz ve acımasız
Yavaş yavaş yok olduğunu ve...
Sayıca azaldığını göreceksiniz insanlığın
Çocuklar!!! Ah bu kalabalıklar...
Kalabalıklar arasında akbabalar
Kırdırıyorlar birbirlerine insan neslini
İşleri bitinceye kadar kollayacaklar sizi
Sağ gösterip soldan vuracaklar
Sol gösterip sağdan vuracaklar
Ve işleri bitince; kaldırıp atacaklar.../es. 19.09.2017
Share:

OYDU... O ÇOCUKTU.../Ekrem SAYGI


Oydu... o çocuktu gemi azıya alan
Özengi vuran... uydu
Oydu, uluçayır önlerinde aygırları koşturan
Parmak uçlarıyla dereler çizen... oydu
Oydu durgun suları akıtan
Ve atlayıp üstünden ötelere geçen... oydu
Oydu dere tepe dümdüz aşan
Bulutların sürüklediği gölgeleri tutan ...oydu
Oydu... dalgalanan otlar arasında yüzen
Atlayan,zıplayan,yatıp yuvarlanan... oydu
Oydu... gözlerinden ışıklar saçan
Ve sevinçle koşan... oydu
Oydu... kuzuları meleştiren tuzla önlerinde
Tuzu suya karıştıran... oydu
Oydu... o çocuktu...
O çocuk...
Kuruttu maviyi ve başakları
Gönlünü verdi
Gerdanlıklar dizdi astı duvarına
Harman oldu... döndü döven üstünde
Param paraça yüreği...
Ezdi, ezildi, rüzgara verdi tozu dumanı
Karıştı birbirine, sapla samanı
Tanelerini öğüttü... ölümün değirmeninde...
Tozunu toza gömdü... yeşilini toprağa...
Nice mezarlar gördü
Nice bedenler gömdü
Yoksul mucizeler düşledi... kırılgan, alıngan
Aceleye getirdi, gökyüzüne yazıldı kaderi
Göğe merdiven dayadı, basamak, bsamak
Geçti, atladı üstünden zamanın
Haykırdı, bağırdı, çağırdı,söylendi, sövdü
Söndü güneş’i... ay’ı geceye kaldı...
Omuz omuza durdu
Farkında olmadı yanıldığının...
Şimdi bir hiç oldu
Yörüngesinde zamanın... /es.
Share:

SANA KALAN/Ekrem SAYGI


Anlaşılmaz yaşarken
yavaş yavaş ölürsün..
Verirken son nefesini
toplanır başına dost bildiklerin
ve hiç görmediklerin...
Zevk ve sefa sürsen de hayatta
kuş tüyünde yatsan da rahat
bal kaymak yesen de tatlı
soğan ekmek yesen de acı
bütün organlarını değiştirsen de çare diye
yine de öleceksin...
Acısı da tatlısı da dünde kalacak yaşamın
Suyun eksilecek ve...
son damlası sıkılacak dudaklarının arasından...
Son görüşün olacak başında duran insanlar ve..
Son kez bakacaklar sana..
Bir el tutacak elinden, elini tutacaksın sıkıca
nabzını ölçecek bir insan
ve son kez bakacaksın fersiz ve çaresiz
bir ah çekeceksin derinden
son iniltin son sesin olacak
ve Azrail dokunacak
bütün engeller kalkacak
kalkacak üzerinden...
Nereden bileceksin ki sen
her şey bitti ve öldün sen
hani sen hep ölçüp bicmiştin ya zamanı
kırıp geçirmiştin ya hayatı
uyanık oğlu uyanıktın ya sen; yaşarken
şimdi senin ölçünü alacak belki
ölçüsünü aldığın bir insan
elinde orjinal bir makas
kalitelisinden kaput bezi
kefenini biçecek
ve neler söyleyecek kim bilir
seni sararken...
Önce başın bağlanacak, birleşecek dudakların
birbirine bağlanacak ayak parmakların
dik duruş yok artık öyle eskisi gibi
yatay duruş
işte asil bir esas duruş
ve ardından teslim oluş...
Helvaların kavrulacak onuruna
güzel kavurulursa helvan
memnuniyet misafirden kalacak yakınlarına
çok kazanmıştın sen çok ahlar almıştın
işte şimdi kaybettin
ve sadece sana kalan
iki metre beze saracaklar seni
Koyacaklar bir tabut’ a
dört koldan tutacaklar
götürecekler ve gömecekler
seni orada bırakıp dönecekler
sonra döğüşecekler
bölüşecekler mallarını
Bütün mirasçılar.../es 21.09.2017
Share:

ÇOCUK /Ekrem SAYGI



Ne düşünürsün
neden öyle bakarsın çocuk
hadi kalk ayağa da yaşa, şahlan
sık yumruklarını, kaldır yukarıya
mesela; Ağrı dağına çık düşünde
bir selam çak en yüksekten
Kandile yürü, ateşle fiittilini
aydınlat bütn dağları
dışarı çıksın çakallar
çıksın inlerinden...
Ne düşürsün çocuk
hadi kalk ayağa
hiç bir şey bilmezsen eğer
kumdan kaleler yap
koru , kolla vatan'ı
Düşünme...düşür tahtından
alçak ve hain olanı...
Ne düşünürsün çocuk
hadi kalk ayağa
Mesela; kağıttan gemiler yap
koy kızağa, kaydır, indir
Zincir vur haliç' e
ve tayfası sen olduğun
ve sahibi olduğun
yüzdür gemilerini
kendi denizinde.../es 20.09.2017
Share:

KONULAR

Ekrem Saygı Şiirleri (138) Ekrem Saygı Yazıları (62) Ekrem Saygı Resimleri (8) Bekir Akkaya Yazıları (5) Alıntı (4) Ekrem SAYGI- Alıntı (2) Acıyı Tekrar Yaşatma (1) Ademden Kalma Yük- Şiir (1) Ankara Günlüğü (1) Artvin'e Selam - Şiir (1) Arızalı Cümleler- Şiir (1) Ayakla Vesikalık Fotoğraf (1) Ayaklarımızla Birlikte Büyüdük (1) Aynadaki Ben - Şiir (1) Baba Kokusu (1) Bekir Akkaya Şiirleri (1) Ben Hala Dünde Yaşıyorum- Şiir (1) Beş Yıl Sonra (1) Bir Saraydır Ordu (1) Bir Yol Muhabbeti (1) Bunaldım (1) Can Kumru - Şiir (1) Celile Saygı Hakka Yürüdü (1) Coşkusal Veba (1) Deli Saçması- Şiir (1) Devri Alem-Şiir (1) Drama Köprüsü (1) Dua (1) Döneceğim- Şiir (1) Düş (1) Empati (1) Erene - Şiir (1) Eve Hırsız Girdi (1) Gezgin - Şiir (1) Gitmelisin- Şiir (1) Gördün mü? A... (1) Göçük-Şiir (1) Gülten -Şiir (1) Gülşah'a - Şiir (1) Gün Katillerin - Şiir (1) Güne İyi Başla (1) Haçhiko -Şiir (1) Hercai-Şiir (1) Hergele - Şiir (1) Hoş Geldin Dostum - Şiir (1) Hükümranların Günü de Solar - Şiir (1) KENDİME TAVSİYEM (1) KONJONKTÜR KÖPEKLERİ (1) Kadınlar Günü (1) Kadının Adı Yok- Şiir (1) Kalbim Sizinledir (1) Kola Gerçeği (1) Kumru'da Eğitim (1) Küşnefak Kayası- Şiir (1) Kıral Çıplak (1) Kırk Altı (1) Mizah (1) Muhabbet Olsun (1) Mülteci - Şiir (1) Ne Değişti (1) Pilla Böcü- Fotoğraf (1) Sekiz Mart - Şiir (1) Stay Home- Mehmet Beşeri- Alıntı (1) Sürgünüz - Şiir (1) Sır- Şiir (1) Sıradan Sözler -Şiir (1) Tekmili Birden-Şiir (1) Tuzak -Şiir (1) Umut (1) Yanlışlık (1) Yaylama (1) Yer (1) Yerimiz Dar Değil (1) Yeryüzünün Göz Yaşları (1) Yol Ortasında Yürüyorum (1) Yüz Bir Nolu Oda-Şiir (1) Zaman - Şiir (1) Zaman-Şiir (1) nde mi Değirmen-Şiir (1) Çağrı - Şiir (1) Çığlık -Şiir (1) İki Binli Yıllar Fotoğraflarda Kaldı (1) İki Dost (1) İki Fotoğraf Karesi-Şiir (1) İşte Ben (1) Şadırvan (1)

ÇOK OKUNAN 10 YAZI

SON YEDİ GÜNDE EN ÇOK OKUNAN ON YAZI

EN SON BEŞ YAZI

Pages

Blog Archive

Bekir Akkaya Şiirleri

Öne Çıkan Yayın

ULAN ZAMPARA

Kanın pazara çıksa etmez on para Aklın fikrin uçkurunda olmuşsun zampara Ruhunu parlatmaz asla  zımpara Böyle muhabbetlerden mana...

ZİYARETÇİ SAYISI

Breaking News

Beauty

Contact Us

Ad

E-posta *

Mesaj *

Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Support